Verslag buurtsafari wonen PDF Afdrukken E-mailadres
- door Pien Rosmalen -
-Pien Rosmalen-
Het moest er een keer van komen: vrijdag 5 februari is een regenachtige, druilerige dag. En toch gaan we op buurtsafari. We beginnen droog in het gezellige huis van Nel en Hans in de villawijk Koolwijkpark. Hans Derks is architect in ruste en is ook vroeger betrokken geweest bij de inrichting en uitstraling van de stad. Hij zat in de adviesraad. “Het is belangrijk dat je in de wijk dingen laat zien die niet opvallen”, is zijn wijze raad. Dat klinkt aannemelijk. Hier zijn we met de buurtsafari’s ook precies op uit. Hij noemt als voorbeeld bijzondere bomen: ‘Je geniet er van maar je neemt het voor lief. Je bent er gewend aan geraakt en voor je het weet zijn ze weg…” Daar sluit Marie José zich direct bij aan. Als bewoner heeft zij 88 bomen voor haar neus gerooid zien worden zonder dat ze op de hoogte was van de zin er van. Het voelt dan als een soort diefstal. Ze is er nog steeds boos over. Onderweg zullen we van stadsecoloog Jeroen Stuitjesdijk horen dat er inderdaad best meer gedaan mag worden aan het informeren van omwonenden. “Het staat vrij abstract in  Het Stadsblad maar de reden is dan vaak onduidelijk. Sommige bewoners hebben zelfs behoefte om afscheid te nemen…”
Nel merkt wel even op dat bomen mooi zijn maar dat het niet té moet worden: “je moet wel gewoon kunnen fietsen. Dus niet té grote bomen en ook niet te veel…”.
Dorith van Gestel (Gemeente Breda) vertelt over de – voor bewoners- drie belangrijke facetten in de openbare ruimte: herkenbaarheid, gedeeldheid en duurzaamheid.
 
Wat vinden de ‘groene’ safarigangers mooi in Brabantpark?
Heleen: de oude bomen bij het Ignatius.
Liesbeth: Het Brabantpark en de Molenley
Het speeltuintje bij de Ritsemalaan
Het plantsoen aan de Looschansstraat. Hier mogen geen parkeerplaatsen bij komen, dan krijg je met de felle buurtbewoners te maken!!
Dorith: de St. Ignatiusstraat met zijn bomen. Jammer van het parkeren daar…Mooie laan.
We moeten nu echt naar buiten. De paraplu’s gaan op en de regenponcho’s aan. De nu al te prijzen groep heeft zich goed voorbereid op een (fikse) wandeling door de heel wijk. Stevige schoenen en een goed humeur. We hebben een echte ‘bomoloog’ in ons midden. Olav weet alles van de vele bijzondere bomen  in Brabantpark. Hij stopt dan ook om de haverklap voor een mooi verhaal over een boom met ene naam die we nog nooit eerder hoorden!
Er wordt opgemerkt dat er al veel groen is verdwenen uit de wijk terwijl hij nog steeds als ‘groen’ te boek staat.
We krijgen van Dieuwert (Gemeente Breda erfgoed) een interessant kijkje in de geschiedenis van het Koolwijkpark. Dat was vroeger heel groot. De Claudius Prinsenlaan snijdt het park in stukken. Het stukje waar we nu lopen wordt zeer gewaardeerd. Heleen vertelt over haar idee om meer te laten gebeuren in parken in het algemeen. Ze is actrice en regisseur. Theatervoorstellingen kunnen veel mensen bij elkaar en een park tot leven brengen.
Maar er is meer aan de hand in het Koolwijkpark: we komen een team van (nog even opzoeken in aantekeningen thuis)…. tegen. Ze worden ingezet om het aantal inbraken terug te dringen. Stond vandaag nog in de krant! “helaas is er per 1 maart geen geld meer voor ons…” zegt een van de heren teleurgesteld.
 
Op het bruggetje tegenover de Leystroom wacht stadsecoloog Jeroen Stoutjesdijk op ons.
Hij deelt met ons de geschiedenis van de beek dwars door de wijk. “Vroeger liep de Ley door het Ginneken. Hij is verlegd! We wandelen de komende uren in de motregen langs de Ley. Als je wilt kun je Brabantpark geheel onverhard doorkruisen! Jeroen vertelt over natuur in de stad en dat is meer dan je denkt. Kikkers, vissen, bijzondere vogels (zoals de ijsvogel), als je kijkt zie je ze allemaal in je eigen Brabantpark. Een aalscholver droogt zijn vleugels op een tak in het park terwijl kunstenares Liesbeth vertelt over haar project waarbij ze met jongeren uit de buurt de JOP in het Brabantpark weer smoel gaat geven. In Brabantpark is een poel. Een soort modderig gat. “Dit is mislukt”, vertelt Jeroen. “Het had een soort natuurgebiedje moeten worden maar het is daar net te ondiep voor. Ik wil graag van jullie weten: wat zouden we met deze poel kunnen doen?’ daar zijn wel wat ideeën over in de groep: verder uitdiepen, boomstammen neerleggen en er een waterspeelplaats van maken. Volksgezondheid en veiligheidsaspecten moeten natuurlijk wel meegenomen worden. Iedereen die er een leuk idee over heeft kan dat laten weten op Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .
We lopen verder langs de Ley. En we lopen Brabantpark uit…langs de sportvelden en de schoolwerktuin (“zit die hier?? Ik zie hier nooit iemand…zou leuk zijn als we in kunnen, ziet er gezellig uit’). Wat Marie Louise –kritisch over bomen rooien- nog niet weet, is dat ze over een kwartiertje zelf bomen om staat te zagen! Langs de snelweg bij het kunstwerk met de trechter ontmoeten we Toon van de Gemeentelijke ecoploeg. “Hier is een kist met zagen. Dit hele perceel met voornamelijk berken moet plat. Je mag de stammen afzagen op 20 centimeter…” En dat doen we dan maar braaf…Titus heeft er foto’s van. Wat we leren is hoe belangrijk onderhoud is. Dat je bomen niet in het wilde weg kan laten doorgroeien in een woonwijk. Hoe mooi groen ook is. Wortels zoeken bijvoorbeeld vocht. En onder bestrating is veel vocht, daarom groeien wortel hier naar toe. Dat kan zorgen voor wortelopdruk.
De overburen (het kantoor van Meeus) belt meteen de Gemeente omdat ze denken dat wij illegaal aan het zagen zijn (waarom zou je dit voor de lol doen?). De telefoon gaat bij ons, want wij hebben natuurlijk de juiste gemeentelijke mensen in ons gezelschap!! Grappig is dat als we teruglopen je anders naar de omgeving kijkt: “deze struik kan best wat gesnoeid worden” en gekortwiekte beplanting springt in het oog.
“Het is belangrijk dat je in de wijk dingen laat zien die niet opvallen” stelden we aan het begin. Nou dat is gelukt! Een berg aan wensen en ideeën van de wandelaars wordt opgenomen in het bewonersadvies en het onderwerp ‘openbare ruimte en groen’ wordt een dezer dagen besproken in de begeleidingsgroep.
  Brabantpark, een wijk in beweging