Ongestructureerd PDF Afdrukken E-mailadres

 

Omdat het leven onlogisch is.
Omdat het soms anders wil.

Sta ik dus bij die bakker zegtie bakker tegen mij wil je een brood, dus ik zeg ja want ik wil graag een brood, nou hij pakt dus een brood en doet dat in een zak. Zo’n zak zo’n beetje van papier. Een rare zak, zo’n zak waar alleen te duur brood in zit. Dus ik vraag hoe het met zijn hond gaat. Hij zegt dat het goed met zijn hond gaat. Hij vraagt “verder nog iets” ik zeg ja de hond, hij zegt meen je dat nou, ik zeg ja dat meen ik, klant is koning dus ik krijg die hond ook.

 

 Ik neem die hond mee naar huis blijkt het beest nog helemaal niet dood zijn. Bekend is  dat ik een zwak heb voor aziaten dus ik loop naar een chinese vriend, eigenlijk woont die niet op loopafstand maar op fietsafstand, maarja zon hond op de bagagedrager, ik geef het je te doen. Dus moe van het lange lopen kom ik bij die vriend aan, vakkundig wordt de hond doodgemaakt. Maarja wat heb je aan een dode hond? Een levende hond kan nog lekker kwispelen en op schoot zitten, je kan er ook spelletjes mee doen, geen schaken ofzo, dammen gaat net. Maar ballen ophalen die je weggooit vind ie leuker. Enfin, een dode hond had ik niks aan dus die zette ik bij het grofvuil. komt net de vuilniswagen langs zegt zo’n vuilniswagen-achterop-sta-meneer 'dat is niet de bedoeling he' ik zeg dat ik het met hem eens ben, dat was ik immers, dus stopte ik het beest in de glasbak. dat is nog best proppen.
 
Wat het leuke is aan dingen in een glasbak gooien is dat je het zo kapot hoort vallen en klateren, nou bij een hond is dat geenszins het geval, die ploft gewoon neer. Jammer is dat wel. ik ruim trouwens zelden mijn glaswerk op, vroeger moest ik van mijn ouders altijd het glas wegbrengen maar daar had ik een gruwelijke hekel aan. Dan ging ik op de fiets van mijn moeder met een mandje voorop daarheen. Walgelijk was dat. Ik moest ook vaak koken, dat vind ik leuker. maar door mijn glastrauma staat nu heel mijn balkon vol glas, bruin glas, groen glas, doorzichtig glas, glas glas glas. echt een boel glas. wel in een jumbo tas, voor het geval ik het toch nog eens wil versjouwen naar de glasbak.
 
Mijn buurvrouw had mijn sleutel geleend van de afvalcontainer, en niet terug gegeven, toen had ik geen sleutel. Toen ben ik terug gegaan en gezegd, buurvrouw, want zo noem ik mijn buurvrouw, ik wil mijn sleutel terug. ze heeft katten. ik kreeg mijn sleutel terug. dat was op een woensdag. woensdag noemen ze ook wel eens woonsdag. dat is iets van de Ikea. mieters. ik ben ook slecht in het in elkaar zetten van Ikea kasten, maar ze geven er dan van die rare schroevendraaiertjes bij die niet werken of die ik kapot schroef, bot schroef. dat is jammer. een halve kast maakt nog geen lente. En mijn huis is scheef dus ze zweven voor de muur. maar de meeste kasten staan goed. Maar wat heeft de Ikea nu eigenlijk van doen met een bakker?

 

  Brabantpark, een wijk in beweging