Langs de oevers van de haven, het hout, glimmend van de lentebui van zo even. Het hout van de kaden waarlangs ooit paarden een last voort trokken. Het hout van de kaden, wat toen blonk van het vochtige zweet. Het hout dat nooit meer zweet opneemt. Het is verworden tot erfgoed. Gebombardeerd tot kwaliteit.

Iedereen moet er nu maar van gaan houden. Voor altijd. Afbreken is niet meer toegestaan. Het is een teken van de tijd dat we van alles houden wat oud is. En als het toevallig ooit wel is afgebroken? Dan bouwen we het gewoon weer terug. De Bredase haven.

 

Brabantpark was eigenlijk vroeger nooit iets. Als we vroeger terug gaan halen blijft er een armzalige polder over tussen Breda en, wat ooit een buurtschap was, Heusdenhout. Brabantpark bestond eigenlijk nooit. De meeste wijken in Breda zijn vernoemd naar een dorpje of buurtschap wat er ooit was. Heusdenhout, IJpelaar, Boeimeer, Doornbosch, etc. Maar Brabantpark is vernoemd naar de provincie waar het in ligt. Lag Breda in Gelderland dan had het Gelderlandpark geheten.

 

Straatnamen als Elandstraat, Aquamarijnhof en Bisonstraat duiden eveneens op weinig historisch besef van de vroeg na-oorlogse planologen.

 

Er zijn echter kleine uitzonderingen. De Naundorffstraat is daarvan het beste voorbeeld. Kort gezegd komt het er op neer dat er ooit ene meneer Naundorff was die beweerde de verdwenen Franse kroonprins Lodewijk de XVII te zijn. Enfin, niemand trapte daar in. Hij bedacht een soort springstof. Die probeerde hij te verkopen aan allerlei landen. Niemand wilde het. Alleen de Nederlanders waren toen zo gek. In 1845 kreeg hij een kantoor in Delft en blies zichzelf na een half jaar op door een mislukt experiment. Een koekebakker was meneer Naundorff dus. Hij had toch een aantal kinderen verwekt. Eén daarvan kwam in Breda te wonen. Op de plek waar nu de Naundorffstraat is.

 

Dus de enige straatnaam met een beetje historisch besef erin is vernoemd naar de zoon van een totale gek. Niet eens naar de gek zelf. Heel de familie Naundorff is trouwens gek want er is nu een afstammeling van Naundorff die dus beweert dat hij, omdat Naundorff ooit de zogenaamde koning van Frankrijk was, nu dus koning hoort te zijn. Het graf van zoon Naundorff waar de straat naar vernoemd is, is overigens nog steeds te zien op begraafplaats Zuylen.

 

Soms heb je liever geen geschiedenis dan zo’n geschiedenis.

Brabantpark heeft geen geschiedenis. Geen beschermde status. Alles kan gedaan worden. Lelijke dingen zullen worden afgebroken. Nieuwe woningen zullen worden gebouwd. Geen historisch feit dat roet in het eten zal gooien. Geschiedenis wordt nog gemaakt in Brabantpark.